Drie. Met slagroom.

februari 24, 2012 § 5 reacties

Het begon allemaal heel mooi: goede voornemens, een motiverende blog, steun en tips.

Ik ben een echte suikerjunkie, dus het was al een immense overwinning om dag 1 en 2 te kunnen doorkomen zonder mijn dagelijkse repen chocolade (enkelvoud is voor mietjes) en de nodige blikjes cola. Trots en hoopvol ging ik gisteravond op bezoek bij vrienden. En toen gebeurde het…

Mijn suikerloosheid is gisteren bezweken voor Drie Gigantische Wafels met Slagroom. Je kent het wel: je weerstand begeeft het, waarna wafel 2 en 3 (met nog meer slagroom, want je bent toch al de mist in gegaan) vlotjes volgen.

Tijd dus om tips te verzamelen bij jullie.

Hoe weerstaan jullie de zoete lekkernijen in sociale situaties waarbij eten nu eenmaal bijdraagt aan de gezelligheid?

En als je dan toch ‘zondigt’, hoe laat je het daarbij en ga je niet volledig uit de bol ‘omdat het toch al om zeep is’?  Want één wafel was toch al beter geweest dan drie.

En tenslotte, hoe herpak je je de volgende dag?

Ik kijk uit naar jullie tips.

Bijna even hard als naar de reep chocolade in de snoepautomaat vlakbij🙂

Etoile

Getagd:

§ 5 Reacties op Drie. Met slagroom.

  • Peter zegt:

    Beste Etoile,

    Gewoon, niks aan de hand, je deed het al eens eerder twee dagen, dus gewoon, nieuwe start. Vanaf nu!

    Denk aan de voordelen beschreven in de leestips op de “boekenplank”. Gewoon een paar dagen meer en je zou dat werkelijk moeten voelen! Geen betere motivator als dat.

    In ieder geval, gisteren had ik het geluk dat ik de gastheer was; ik bood alleen suikerloze dingen aan: noten, olijfjes, kerstomaatjes. En ik was zo bevreesd om te moeten kijken naar die ene die toch een smakelijke Orval wou, maar ik deed gewoon mee met de drie andere die spontaan water vroegen! Makkelijk zat (tot mijn eigen verbazing)

    Als ik ergens heen zal gaan plan ik ervoor te zorgen dat ik toevallig op de betrokkene z’n facebookwall of via andere middelen laat weten waar ik mee bezig ben en hoop ik dat ze de voorkomendheid hebben geschikte hapjes te presenteren🙂
    Hoewel onze kinderen’s Oma misschien wel zal proberen om me in verleiding te brengen morgen…

    Peter

    • esmeraldaborgo zegt:

      Ik ben het volkomen eens met Peter. Wat gebeurd is, is gebeurd. Geen reden om het op te geven. Opnieuw beginnen. Misschien moet je jezelf een beloning beloven indien je het een volle week volhoudt. Lekker jezelf verwennen in de sauna, die paar mooie schoenen kopen die je hebt zien liggen in de winkel,…
      Na een week is de moeilijkste periode voorbij. Dan ebt de behoefte aan suiker weg als sneeuw voor de zon. De rest komt dan wel vanzelf.

  • Hoe weerstaan? Zelf je suikervrij ‘snoepje’ meebrengen? Ik ben zelf een paar jaar vegetariër, ik vermijd melkproducten en eieren van kippen die niet in iemands tuin lopen, dus ik ben het wel gewoon om mijn eigen potje mee te nemen😉

    En anders: is het feit dat je weet dat je zonder beter af bent, niet overtuigend genoeg? Toen ik nog melkproducten at en ik dan toch eens elders wel melkchocolade of een ijsje op basis van melk at, en me dan achteraf slecht voelde (fysiek), tja, dat was dan wel genoeg motivatie om het NIET meer te eten…

  • Lies zegt:

    ‘Je geeft iets op, maar je krijgt er minstens evenveel voor terug’, die redenering zorgt ervoor dat ik het vol hou. Ik denk aan de massa’s energie (die weliswaar nog moeten komen), aan mijn nog betere gezondheid en aan mijn zomerkleedjes die mij zo goed gaan staan. En ook aan al de mensen die meedoen aan deze vasten (zo voel ik me niet alleen als ik in een gezelschap ben dat lustig suiker eet). En ook aan hoe sneu het zou zijn op te geven nadat ik het verdorie aan mezelf heb beloofd dit te doen en het ook nog eens heb rondgebazuind ook.

    Al is het niet altijd makkelijk. Gisteren ging ik op restaurant en de aanwezige kindjes lieten massa’s pizza liggen. Nu was mijn portie (stoofpotje) vrij klein en had ik dus nog honger. Maar tegelijkertijd vermoedde ik suiker in die pizza. Was even een dilemma, want als ik die pizza niet opat, werd hij gewoon weggegooid! En ik had nog honger ook!
    Enfin, ik heb de pizza weerstaan, maar het zou goed kunnen dat er in het witte, Turkse brood waarvan ik wel wat at suiker zat.

    Daarna boden ze nog een mierzoete appelthee van het huis aan. Gelukkig moest ik die avond nog weg en was het dus tijd voor mij om weg te gaan.

    Wat bij mij helpt om het vol te houden, is ervoor te zorgen dat ik geen honger heb. Genoeg soep eten en je buikje rond eten met het hartige, suikerloze maal dat op tafel staat => je zit zo vol dat je nergens nog zin in hebt.
    Als ik honger heb, dan ben ik op mijn zwakst. Dat weet ik gewoon en dus probeer ik het te voorkomen.

  • Olijf zegt:

    “En ook aan al de mensen die meedoen aan deze vasten”

    Absoluut akkoord, Lies. Weten dat je het samen met anderen doet, helpt enòrm.
    Fijn eh🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Drie. Met slagroom. voor Suikerloos.

Meta

%d bloggers op de volgende wijze: